Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
15 / 4 / 2020

(Επειδή δεν φαίνεται να μπορεί να υπάρξει μέρα που να μην πούμε έστω και κάτι για τον Γαμιολοϊό, ναι, δεύτερο post σήμερα. Σπάνια περίπτωση.)

 

Τυχαία συνάντησα αυτό το link. Ευτυχώς φαίνεται πως δεν κοιμούνται όλοι από την κορονομαστούρα:

ΑΝΡΙ ΛΕΒΙ: «Στην πανδημία του 1950 & 1960 δεν επιβλήθηκε καμία καραντίνα».

 

Επίσης, δύο κορονοαξιοσημείωτα αυτές τις μέρες:

 

Πρώτο:

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το να ενδιαφέρεσαι για την καραντίνα του κορονοϊού σημαίνει να είσαι συνειδητοποιημένος πολίτης και να δείχνεις ευαισθησία στον συνάνθρωπο. Αναρωτιέμαι: οι πολιτικές τους ελευθερίες δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου; Δεν το θεωρούν αυτό μέσα στο να είναι «συνειδητοποιημένοι πολίτες», δεν το θεωρούν αυτό μέσα στην «ευαισθησία» που πρέπει να έχουν; Και το να προσπαθούν να τραμπουκίσουν και να σωπάσουν όσους έχουν αντίθετη άποψη είναι κι αυτό μέρος της πολλής «ευαισθησίας»; Είναι δημοκρατία, ή είναι οχλοκρατία;

Σήμερα βγαίνει ένας κωλογιατρός και δίνει τη διαταγή «μαντρώστε τους όλους», έτσι για το... κοινωνικό καλό. Αύριο τι θα βγει να διατάξει; «Σ’αυτή τη συνοικία είναι πολλοί μολυσμένοι. Σκοτώστε τους όλους! Για το κοινωνικό καλό! Για να μην κολλήσουν κι οι άλλοι»; Αυτό περιμένουν να ακούσουν κάποιοι για να ξυπνήσουν; Και ο Χίτλερ για το «κοινωνικό καλό» ξεκίνησε, έχε υπόψη. Όλοι οι κακοί για το καλό ξεκινάνε. Στο δρόμο κάπου το χάνουν. Ή ίσως και από την αρχή.

 

Δεύτερο:

Αν θυμάμαι καλά διάβασα ότι έγινε στατιστική μελέτη και βγήκε ότι το 85% των Ελλήνων συμφωνεί με τις αποφάσεις της κυβέρνησης για τον κορονοϊό.

Εμένα κανείς δεν με ρώτησε... μάλλον, επειδή είμαι εξωγήινος και όχι Έλληνας...

Αναρωτιέμαι πολλές φορές ποιοι κάνουν αυτές τις στατιστικές μελέτες και από πού παίρνουν το δείγμα για τη μελέτη. Γιατί, αν πήγαν να ρωτήσουν σε 2-3 συνοικίες που ξέρουν ότι υποστηρίζουν ΝΔ, τότε κι εμείς ξέρουμε πόσο «σοβαρή» ήταν η στατιστική τους...

Σκέψου:

Εσένα κανένας σε ρώτησε;

Ξέρεις κανέναν που να τον ρώτησαν;

Ξέρεις κανέναν που να ξέρει κανέναν που να τον ρώτησαν;

Όχι;... Όχι;

Ε, τότε, κι αυτή η στατιστική είναι σαν τον κορονοϊό.

Φαντάσματα...

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!